anesthesie
Een erg leuk vak: anesthesie. Ondanks dat ik op latere leeftijd aan de opleiding ben begonnen, viel de opleiding me heel erg mee. Ik denk dat motivatie een enorm belangrijke rol speelt. Tegen de praktijk zag ik niet zo op, maar de theorie wel. In werkelijkheid was het steeds weer zo dat ik praktisch tegen zaken opliep die ik in theorie nog niet gehad had. Dat maakte dat je de theorie als het ware "opzuigt".
In Nederland werken anesthesisten op een zgn. twee-tafel-systeem, hetgeen inhoudt dat ze op twee tafels tegelijk werken. Dit maakt dat ze op hun anesthesiemedewerkers moeten kunnen varen. Als anesthesiemedewerker moet je dus zelfstandig kunnen werken. Dit aspect maakt het vak juist nóg leuker, immers er ligt een hele verantwoordelijkheid bij jou.
De brand
Wat een inpact heeft zoiets... En wat kunnen mensen ongenuanceerd reageren. Ik erger me dood aan al die journalisten die alleen maar uit zijn op sensatieverhalen. En ik erger me nog meer aan al die mensen met een mening. Zijn er niet bij geweest, weten vaak niet eens hoe er op een operatiekamer gewerkt wordt, maar hebben hun ongezouten mening al klaar! Ergelijk. Ik kan slechts minachting voor zulke lui opbrengen. En dan heb je ook nog mensen in je omgeving die wéten dat je in het Twenteborg werkt en als je ze ontmoet dan beginnen ze niet eens over het onderwerp! En dat terwijl je er zo vol van bent! Heel vreemd...
Nee, dan niets dan lof over onze directie en mijn collega's. Wat hebben ze dit goed opgepakt! Veel briefings en veel ontmoetingen met de collega's geregeld door het ziekenhuis. Iedereen kon zijn of haar verhaal kwijt en er was een zéér professionele begeleiding. Ook de familie van het slachtoffer werd niet onbelicht gelaten en er werd zeer vaak benadrukt hoe enorm bewonderingswaardig zij met dit verlies om zijn gegaan.
Oktober 2006 Peter | tags: anesthesie, OK-brand , ZGT, Twenteborg Almelo
ponv - bij dagverplegingspatiënten
Een scriptie in het kader van de opleiding tot anesthesiemedewerker.
"Gepubliceerd in Nederlands Tijdschrift Voor Anesthesiemedewerkers NTVA jaargang 22, no.4"
In deze scriptie beschrijf ik het probleem van onverwachte misselijkheid en braken na een operatie die in dagbehandeling plaats vindt.
Allereerst geef ik een uitleg omtrent de probleemstelling bekeken vanuit diverse disciplines en geef aan met welk doel ik deze scriptie heb opgepakt. Vervolgens krijgt de lezer wat meer uitleg over de risicofactoren van postoperatieve misselijkheid en braken, alsmede wat meer inzicht in de fysiologie van misselijkheid, kokhalzen, braken, braakreflex, en hoe dat allemaal via het braakcentrum loopt. Ook worden de gevolgen van braken onder de loep genomen.
Naast bestudering en exploratie van diverse recente internationale onderzoeken leg ik die dan naast mijn eigen onderzoeksgegevens. Ik trek vergelijkingen en signaleer de verschillen.
Als patiënten zonder enige profylaxe tegen misselijkheid geopereerd worden dan blijkt 30% tot 60% last te hebben van postoperatieve misselijkheid en braken. In het meest gunstige geval, met een maximum aan inzet is dit te reduceren tot 10 tot 20 %.
Uit mijn onderzoek is gebleken dat in het Twenteborg (Ziekenhuisgroep Twente) van alle dagverplegingpatiënten die onder narcose gaan zo'n 16% last heeft van postoperatieve misselijkheid en braken. Dat is zeker geen slecht resultaat. Hoe zit het met ons PONV-protocol? Mijns inziens is deze alweer voor verbetering vatbaar. Kan het beter? Ja, het kan beter.
Bekijk de scriptie (524 kB) in pdf-formaat.
(U hebt Acrobat Reader op uw computer nodig om de file te kunnen lezen. Hebt u dat niet dan kunt u deze gratis downloaden van de website van Adobe. Klik dan op de button hiernaast.)
Maart 2005 Peter | tags: Anesthesie, ponv, pomb, dagverpleging
